W skrócie

Zdjęcie znalezione w Google nie jest „do wzięcia”. Do publikacji potrzebujesz licencji albo przeniesienia praw, a umowa przenosząca prawa wymaga formy pisemnej.
Rozpowszechnianie wizerunku rozpoznawalnej osoby co do zasady wymaga jej zezwolenia (art. 81 prawa autorskiego). Dotyczy to także pracowników.
Prawdziwe zdjęcia zespołu i miejsca budują zaufanie lepiej niż stock. Wystarczy dobre światło i telefon z ostatnich lat.
Pliki na stronę: format WebP lub AVIF, szerokość do 1600–2000 px, zwykle 100–300 KB na duże zdjęcie, opis alternatywny przy każdym zdjęciu z treścią.

Spis treści

Skąd brać zdjęcia?
Prawa autorskie: co musisz mieć na piśmie?
Wizerunek: kiedy potrzebna jest zgoda?
Jak przygotować pliki?
Szybka lista kontrolna

Na stronach małych firm zdjęcia sprawiają dwa rodzaje kłopotów. Pierwszy jest prawny: wezwanie do zapłaty za zdjęcie skopiowane kilka lat temu albo pretensje byłej pracownicy, która nadal jest na stronie „O nas”. Drugi jest techniczny: zdjęcie prosto z aparatu waży 8 MB i spowalnia stronę na telefonie. Oba da się łatwo uniknąć.

Skąd brać zdjęcia?

Własne zdjęcia z telefonu. Do zdjęć wnętrza, wejścia, efektów pracy i sprzętu w zupełności wystarczą. Fotografuj przy świetle dziennym, w poziomie, bez filtrów. Przed publikacją usuń dane o lokalizacji z pliku (EXIF), jeśli zdjęcie zrobiono np. w domu klienta.
Sesja z fotografem. Opłaca się przy zdjęciach zespołu i przy branżach, w których wygląd jest częścią oferty: gastronomia, beauty, wnętrza.
Banki zdjęć. Darmowe serwisy, takie jak Unsplash czy Pexels, pozwalają na użycie komercyjne bez opłat, ale ich licencje mają ograniczenia, np. zakaz sprzedaży zdjęcia bez zmian. Płatne banki dają licencję z określonym zakresem. Stock przydaje się do ilustracji tematów, nie do pokazywania „naszego zespołu”.
Grafiki generowane przez AI. Mogą ilustrować artykuł, ale nie powinny udawać prawdziwego miejsca, zespołu ani efektów pracy. Klient, który przyjdzie na miejsce, zobaczy różnicę.

Prawa autorskie: co musisz mieć na piśmie?

Fotograf, który zrobił zdjęcia, jest ich autorem. Zapłata za sesję nie oznacza automatycznie, że możesz z nimi robić wszystko. Masz dwie drogi:

Przeniesienie autorskich praw majątkowych. Wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności (art. 53 ustawy o prawie autorskim) i obejmuje tylko pola eksploatacji wymienione w umowie (art. 41 ust. 2). Wypisz je: strona internetowa, media społecznościowe, Profil w Google, reklamy online, materiały drukowane.
Licencja, czyli zgoda na korzystanie w określonym zakresie. Licencja wyłączna również wymaga formy pisemnej (art. 67 ust. 5).

Dopisz do umowy zgodę na obróbkę i kadrowanie zdjęć oraz na publikowanie ich bez podpisu autora, jeśli tego potrzebujesz. Te same zasady dotyczą tekstów i logo, o czym piszę w tekście o umowie na stronę internetową.

Wizerunek: kiedy potrzebna jest zgoda?

Zgodnie z art. 81 ustawy o prawie autorskim rozpowszechnianie wizerunku wymaga zezwolenia osoby na nim przedstawionej. Wyjątki są wąskie: osoby powszechnie znane w związku z ich funkcją publiczną, a także sytuacje, gdy osoba jest jedynie szczegółem całości, np. tłumu czy krajobrazu. Zdjęcie klientki na fotelu w salonie nie jest „szczegółem całości”.

Pracownicy. Pracodawca może przetwarzać wizerunek pracownika na podstawie jego zgody (art. 22^1a Kodeksu pracy). Brak zgody nie może skutkować negatywnymi konsekwencjami, a zgodę można w każdej chwili wycofać. Po wycofaniu zgody lub odejściu pracownika zdjęcie trzeba usunąć ze strony i z Profilu w Google.
Klienci i pacjenci. Zdjęcia „przed i po” wymagają wyraźnej, najlepiej pisemnej zgody. W gabinetach medycznych zdjęcie, które pozwala zidentyfikować pacjenta, może być daną o zdrowiu. O ograniczeniach dla stron gabinetów piszę w tekście o stronie gabinetu.
Dzieci. Zgodę wyrażają rodzice lub opiekunowie. Rozważ, czy zdjęcie naprawdę jest potrzebne.

Treść zgody powinna mówić, gdzie zdjęcie zostanie opublikowane i jak długo. Zgoda „na wszystkie cele” jest słabym zabezpieczeniem.

Jak przygotować pliki?

Rozmiar. Zdjęcie na całą szerokość ekranu nie potrzebuje więcej niż 1600–2000 px szerokości. WordPress od wersji 5.3 automatycznie zmniejsza wgrane zdjęcia większe niż 2560 px i tworzy mniejsze wersje dla telefonów.
Format. WebP lub AVIF są zwykle o kilkadziesiąt procent lżejsze od JPEG przy tej samej jakości. Wszystkie popularne przeglądarki je obsługują.
Waga. Orientacyjnie: duże zdjęcie 100–300 KB, miniatura poniżej 50 KB.
Wymiary i ładowanie. Podawaj szerokość i wysokość zdjęć w kodzie, a zdjęcia poniżej pierwszego ekranu ładuj leniwie. Zdjęcie na górze strony ładuj od razu. To bezpośrednio wpływa na wyniki opisane w tekście o Core Web Vitals.
Nazwa pliku i opis alternatywny. „gabinet-fizjoterapii-torun-sala.webp” zamiast „IMG_2048.jpg”. Opis alternatywny (alt) mówi, co jest na zdjęciu, np. „Sala do terapii manualnej z dwoma stołami”. Pomaga osobom niewidomym i wyszukiwarkom. Zdjęcia czysto dekoracyjne mają pusty alt.

Szybka lista kontrolna

Czy wiesz, skąd pochodzi każde zdjęcie na stronie?
Czy masz na piśmie licencję lub przeniesienie praw od fotografa?
Czy masz zgody osób rozpoznawalnych na zdjęciach i aktualną listę tych zgód?
Czy na stronie nie ma osób, które już u Ciebie nie pracują?
Czy żadne zdjęcie nie waży więcej niż 500 KB?

Robimy porządek ze zdjęciami przy każdej nowej stronie

i przy odświeżeniu obecnej: kompresja, opisy alternatywne i lista źródeł. Profesjonalną sesję zdjęciową zlecamy sprawdzonym fotografom.

Zobacz stronę WordPress

Źródła

Ustawa z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, art. 41, 53, 67 i 81: ISAP (dostęp: 4.11.2026)
Kodeks pracy, art. 22^1a: ISAP (dostęp: 4.11.2026)
Licencja Unsplash: unsplash.com/license; licencja Pexels: pexels.com/license (dostęp: 4.11.2026)
WordPress 5.3, obsługa dużych obrazów: make.wordpress.org (dostęp: 4.11.2026)
web.dev, Learn Images: web.dev (dostęp: 4.11.2026)
W3C, WCAG 2.1, kryterium 1.1.1 Treść nietekstowa: w3.org (dostęp: 4.11.2026)